Blikverfrissing
Zorg, Compassie, Zin en Kunst (Cultuur) zijn van nature vanzelfsprekend verweven. Het heeft te maken met hoe we (wensen te) kijken naar leven en sterven, vergankelijkheid, gezondheid, zorg en welzijn, het leven blijvend bevragen: wat is nu (heilzaam)?
Het vraagt bewustwording op de grondtoon van elk professional handelen: weten wat je doet en waarom. Dat betekent: de niet aflatende bereidheid onze blik te verfrissen op blinde vlekken en verstarring, vanuit de erkenning dat deze geneigdheid tot verstarren er altijd is. Iedere interventie laten dragen door ‘doende zijn – zijnde doen’.
Er is een nieuw vak geboren, die van zorgkunstenaar. Hoezo een apart vak?
Zelfs in zorgsituaties waarin dit verre van realistisch of helpend is, laten we ons (blijkbaar) domineren door de waan van de dag vol druk, veel, protocollen en beheersbaarheid. Niet gek, het geeft controle om te gaan op de pijlers ‘veilig’ en ‘vertrouwd’. En dus hebben we iemand – vaak van buitenaf – nodig, die dit beeld nunaceert met de permissie tot bijsturing.
De wereld van zorg mag meer in verbinding zijn met de kracht van kunst en verbeelding, omdat alleen die weg ons re-connect met een open frisse blik. Temeer wanneer de veilige grond onder onze voeten, onze gezondheid en mentale vermogens, onder ons wegglijdt, ook als professional vaak zoekende zijn. Bijvoorbeeld ten tijde van chroniciteit, ouderdom, dementie, verlies van gezondheid, je rol of een geliefde.
Verbeelding vangt alles wat moeilijk in woorden te vatten is, doorbreekt weerstanden, haalt speelsheid, aanvaarding en lichtheid in een mens naar boven. Het laat zich zien en merken in meer gelijkwaardigheid, interbeing te zijn als kwetsbare, professional en familie/mantelzorg.
Integrative Medicin houdt voor mij in dat de holistische blik verdergaat dan de grenzen van het eigen lijf. Cultuur, kunst, evenals spiritualiteit/religie vormen de pilaren van hetzelfde huis – het bewustzijn op wat tijdloos en onveranderlijk van waarde blijkt temidden van de realiteit van impermanentie – alles dat aan verandering onderhevig is .
Zelf geen pleitbezorger van de komst van een zorgkunstenaar als geisoleerde professie, bepleit ik een geintegreerde blik: als zorgprofessional je blijvend trainen in de natuurlijke aard van een frisse blik. Niet meer van hetzelfde – wel: anders kijken is anders doen.
Wordt onze natuurlijke kunstzinnigheid aangesproken – het bewustzijn van ieder moment als scheppingsmoment, ervaren we meer levensgemak, lichtheid, speelsheid, raakbaarheid en inspiratie. Mogen we (weer) menselijk, dus zowel krachtig als feilbaar zijn. We winnen aan welzijn. Leeftijd transformeert tot leef-tijd.
Vanuit Zwolle en omgeving werk ik als vilt-artiest en zorgprofessional graag mee aan kunst- en zorgprojecten, workshops en exposities , die de blik helpen te verfrissen en verruimen, ons aanzetten tot ‘geinspireerd leven met als accent ‘de zekerheid van het niet-weten’.
