
In vervolg op 25 jaar werkervaring in de Verpleeghuiszorg en GGZ ben ik, Annalies Otten Hagen (1966), in 2010 als zelfstandige verdergegaan, inmiddels al weer ruim 16 jaar.
ls zelfstandige kan ik zorgen voor een korte lijn en een goede werkrelatie: persoonlijk en betrokken – werkend in en vanuit een eigen praktijkruimte voor particulieren of als zzp voor opdrachtgevers.
Leef- en werkervaring leert mij: In alles draait het om te leren wat het is om bewust te pauzeren. Het komt in alles neer op de intentionele bereidheid tot een switch van re-actief naar creatief bewustzijn: het lef om vanuit vertrouwen te leven. Innerlijk vrij: open, nieuwsgierig, ontvankelijk. Stabiel en beweeglijk in hetzelfde moment. Juist ook in het licht van alles wat ons welbevinden overschaduwt zoals angst, paniek, pijn, verdriet, woede en somberte.
Allemaal heel natuurlijk, passend bij de kern van onze aard en toch, bepaald niet vanzelfsprekend.
Ik ben actief als BIG-geregisteerd Verpleegkundige(1989), Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige (1994), Psychosociaal Therapeut (2010), Trainer Mindfulness, Compassie en Breathworks (2013), Supervisor voor Mindfulness en Compassie-trainers (2021), HSP-begeleider (2019), POH-GGZ (2003), CCE-consulent GGZ en Ouderen (2022) Trainer Belevingsgerichte Zorg IMOZ, Coach Mindfulness & Veerkracht bij My Daily Lifestyle (2026) en coach/motivator in het perspectief van Blikverfrissing op gezondheid en ziekte, zorg en zorgrelaties (2024). Voorts werk ik als Vilt-Artiest, Zorgkunstenaar en Coach Kunstzinnig Beeldend vanuit ViltWijzer:
Meer MHOOJ
Open Blik – Heldere Focus
Bij MHOOJ vind je een plek waar een open blik en heldere focus samenkomen. Dit is de basis van een nuchtere én bezielde werkrelatie: persoonlijk en betrokken, warm en oprecht, met humor en passie. Creatief, grondig en deskundig. Vrij van tijdsdruk, niet meer of langer dan nodig.
De bron van wat ons kan doen lijden is nooit te herleiden tot een enkelvoudige duiding. Alles hangt met elkaar samen. Wat je nu ervaart, wie je nu bent, wie je laat zien, het is het resultaat van een samenspel van factoren.
Gezondheid draait om de ervaring van (dis-)balans. Pathologisch en existentieel lijden lopen in elkaar over. Als dit als een gegeven kan worden erkend, volgt er ontspanning en realiteitszin. Vanuit deze basis kan worden gewerkt aan het herstel van balans.
Compassie als kernwaarde
Op mijn 40ste verloor ik mijn jongste broer (30) door zelfdoding, tijdens een lopend traject binnen de GGZ.
Op mijn 50ste overleed mijn moeder (89) in een ouderenzorgsituatie die gerust ‘dramatisch’ genoemd kan worden.
In beide ervaringen werd in de kern gemist wat op het moment zelf er gewoon leek te zijn.
Verrassend genoeg kwam ik thuis in een essentie: in alles draait het om al of niet belichaamde raakbaarheid.
Compassie appeleert aan dit natuurlijke vermogen.
Wat is toch de voedingsbodem onder dit natuurlijke talent, als het er is, als het wordt gemist? Waarin is compassie-in-balans herkenbaar en voelbaar?
Nieuwsgierig geworden?
