Met Het Oog Op Jou – meer over mij
Na 20 jaar werkervaring in de GGZ ben ik, Annalies Otten Hagen (1966), in 2010 als zelfstandige verdergegaan, inmiddels al weer 16 jaar verder.
Als zelfstandige kan ik zorgen voor een korte lijn en een goede werkrelatie: persoonlijk en betrokken – werkend in en vanuit een eigen praktijkruimte voor particulieren of als zzp voor opdrachtgevers ingezet.
Leef- en werkervaring leert mij: In alles draait het om te leren wat het is om bewust te pauzeren. Het komt in alles neer op de intentionele bereidheid tot een switch van re-actief naar creatief bewustzijn: het lef om vanuit vertrouwen te leven. Innerlijk vrij: open, nieuwsgierig, ontvankelijk. Stabiel en beweeglijk in hetzelfde moment. Juist ook in het licht van alles wat ons welbevinden overschaduwt zoals angst, paniek, pijn, verdriet, woede en somberte.
Ik ben actief als BIG-geregisteerd Verpleegkundige(1989), Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundige (1994), Psychosociaal Therapeut (2010), Trainer Mindfulness, Compassie en Breathworks (2013), Supervisor voor Mindfulness en Compassie-trainers (2021), HSP-begeleider (2019), POH-GGZ (2003), CCE-consulent GGZ en Ouderen (2022) Trainer Belevingsgerichte Zorg IMOZ, Coach Mindfulness & Veerkracht bij My Daily Lifestyle (2026) en coach/motivator in het perspectief van Blikverfrissing op zorg en zorgrelaties (2024).
Voorts werk ik als Vilt-Artiest en Coach Kunstzinnig Beeldend: ViltWijzer
Open blik, heldere focus
Bij MHOOJ vind je een plek waar een open blik en heldere focus samenkomen. Dit is de basis van een nuchtere én bezielde werkrelatie: persoonlijk en betrokken, warm en oprecht, met humor en passie. Creatief, grondig en deskundig. Vrij van tijdsdruk, niet meer of langer dan nodig.
De bron van wat ons kan doen lijden is nooit te herleiden tot een enkelvoudige duiding. Alles hangt met elkaar samen. Wat je nu ervaart, wie je nu bent, wie je laat zien, het is het resultaat van een samenspel van factoren.
Pathologisch en existentieel lijden lopen in elkaar over. Dat als gegeven erkennen, brengt vaak juist ontspanning en meer realiteitszin. Dit is steeds weer de intentie van waaruit we wensen samen te werken.
Waarom compassie centraal staat
Op mijn 40ste verloor ik mijn jongste broer (30) door zelfdoding, tijdens een lopend traject binnen de GGZ.
Op mijn 50ste overleed mijn moeder (89) in een ouderenzorgsituatie die gerust ‘dramatisch’ genoemd kan worden.
In beide ervaringen werd bij vlagen iets gemist wat wezenlijk blijkt, bij alle betrokkenen, ook ikzelf. Maar wat wezenlijk is laat zich lastig benoemen en kan moeilijk bespreekbaar blijken.
Dit leidde tot, wat bleek, een kernvraag: wat gebeurde hier – en vooral, wat en wanneer gebeurde er iets niet?
Verrassend genoeg kwam en kom ik thuis in de essentie: het draait in alles om de mate van ervaren raakbaarheid. Compassie appeleert aan het vermogen tot natuurlijke raakbaarheid. Het wordt vooral merkbaar als het er niet is of overschaduwd wordt. Dit leidt mij tot de vraag, die de rest van mijn leven mag vullen:
Wat is de bodem onder ons vermogen tot (on-)raakbaarheid?
Nieuwsgierig geworden hoe dit zich verder heeft ontwikkeld? Klik hier:
Life is the dancer, you are the dance – E.Tolle